Markiezin Giuliana Galeotti Ottieri della Ciaja over La Fratta:

“Ik heb onze familietraditie verdergezet”  

Wie voor het eerst het domein van La Fratta oprijdt, waant zich verloren in de geschiedenis. Maar de realiteit is anders. Op deze goed bewaarde site staat één van de meest geavanceerde Chianinakwekerijen. Markiezin Giuliana Galeotti en haar zus leiden de Toscaanse boerderij door deze eeuw. Met hun biologische kweekmethoden houden ze de kwaliteit van de koe op een zeer hoog peil.

Sinds 1200 herbergt deze plaats de meest vooraanstaande families en had ze al heel wat functies. La Fratta ging van landgoed over tot feodaal bestuurscentrum, werd een adellijke woning en is nu een koeienkwekerij-annex agritoerismo. La Fratta heeft momenteel nog zestien boerderijen onder haar bestuur.

Markiezin Giuliana Galeotti en haar man markies Bonaccorso Gondi: "Met kerstmis bedenken we 140 koeiennamen"

“In 1934 was La Fratta de eerste boerderij die officieel aan selectie van haar dieren deed. Vanaf toen hield de overheid een boekhouding bij over de dieren. La Abadia en La Fratta zijn de enige boerderijen uit die tijd die nog bestaan,” zegt markies Bonaccorso Gondi, de man van markiezin Giuliana Galeotti.

Omdat ze hun runderen zorgvuldig selecteerden, verhoogde de kwaliteit aanzienlijk. Tot de jaren vijftig had La Fratta een grote sociale en economische rol in het gebied van de Valdichiana. Zo was het één van de grootste werkgevers van de streek.

Markies Gondi: "De dieren krijgen uitsluitend biologisch voedsel"

Honderdveertig koeiennamen

De stallen van La Fratta zijn anders dan die van om het even welke boerderij uit de buurt. Het welzijn van de dieren is hier een topprioriteit, zoveel is duidelijk. “Elke verplaatsing is voor koeien een bron van stress. Dus hebben we een flexibel hekkensysteem laten aanbrengen in de stallen. Zo kunnen we de dieren heel makkelijk naar de juiste plaats leiden. In de stallen staan ook schuurborstels geïnstalleerd waaraan ze zich kunnen wrijven om zich te ontspannen, een soort van massage zeg maar,” zegt markies Gondi. “De dieren krijgen uitsluitend biologisch voedsel dat hier op het domein wordt gekweekt. Voor de kalfjes bestaat dat uit meel met stro, voor de volwassen dieren is dat een mengeling van maïs, stro, gerst en andere granen.”

“Alle dieren hebben een naam die begint met de letter die hun geboortejaar aangeeft. Elk jaar worden er ongeveer honderdveertig kalfjes geboren, zoveel namen kunnen wij dus niet bedenken. Vandaar dat we bij elke kerstmis met onze kleinkinderen zeventig meisjes- en zeventig jongensnamen voor het nieuwe jaar verzinnen,” zegt markiezin Galeotti.

De geur van een oud huis

“De boerderijen van tegenwoordig zijn niet meer leefbaar,” weet markiezin Galeotti nog. “Je merkt dat de boeren uit de omgeving op zoek gaan naar een bijkomende bron van inkomsten. Wij hebben dat ook gedaan. Een deel van onze inkomsten komt uit ons agritoerismo en de verhuur van kamers. Heel wat kunstscholen zijn geïnteresseerd. Zij komen hier beeldhouwen of musiceren. Ze vinden het hier fijn omdat ze veel ruimte en vrijheid krijgen.”

“Vroeger had ik me een meer gecultiveerd leven ingebeeld. Maar ik ben naar hier gekomen om de familietraditie voort te zetten. Ik studeerde politieke wetenschappen in Firenze, ik dacht dat ik een leven vol cultuur en kunst zou leiden. Maar mijn grootmoeder stierf en ik kwam naar La Fratta. Dit domein gaat al generaties lang over van vrouw op vrouw, een erg belangrijke traditie. En nu hou ik ervan om hier te wonen. Ik hou van de geur van een oud huis, van de geschiedenis die eraan vasthangt. We plaatsen ook bewust geen badkamers of ander comfort omdat het de charme zou wegnemen,” zegt de markiezin.

Markiezin Galeotti: "Dit domein gaat
al generaties lang over van vrouw op vrouw"

sbe

back