Giovanni Santicciolo, boer:

“Mijn dieren zijn als familie”

De Chianina is een ras apart, maar zonder de boeren zou dit ras niet zijn wat het is. Dankzij hun goede zorgen en kwalitatieve voeding is dit dier een unieke vleesleverancier.

Marino Trettel: "Het werk is
minder vermoeiend dan vroeger"

‘Niet zoals vroeger'

Naam : Marino Trettel
Aantal runderen : 40 koeien, 60 kalveren en 1 stier
Namen : Staan in het genealogisch boek van het genetisch centrum van Perugia.
Familiebedrijf : Marino werkt samen met zijn twee zonen, zijn broer en vrouw op de boerderij.

“Ik ben afkomstig uit Trentino, bij Venetië. Er was weinig werk, zelfs nu zijn er nog altijd economische problemen. Vandaar dat ik snel na de oorlog naar deze streek ben verhuisd. Maar goed, ook hier hebben we het niet altijd gemakkelijk. De aankoop van machines is bijvoorbeeld heel duur. Maar ze maken het werk minder vermoeiend en hard. Zo hebben we een speciale machine om het voedsel van de dieren te mengen. Vroeger bestond hun maaltijd enkel uit hooi en vers gras, tegenwoordig krijgen ze een mengeling van hooi, stro, maïs, granen en meel. Van de opbrengst van een klein landgoed kan je niet leven. Daarom kweken wij ook olijven en druiven. Maar ik vind het toch een eer dat ik met de Chianina kan werken.”

Emilio Massi: "De toekomst van de
Chianina is verzekerd"

“De dieren houden geen rekening met vakantiedagen”

Naam : Emilio Massi
Aantal runderen : ongeveer 30
Namen : Ze hebben allemaal een naam. Vroeger kende ik ze uit het hoofd maar nu niet meer.
Familiebedrijf : Emilio werkt samen met zijn vrouw op de boerderij.

“Ik doe eigenlijk heel gewoon werk, hoewel ik ook op zon- en feestdagen aan de slag moet. Want mijn dieren houden natuurlijk geen rekening met vakantiedagen. Gelukkig is de werkdruk door de komst van de machines enorm gedaald. Ik verbouw ook druiven om streekwijn Nobile te maken. De toekomst van de Chianina is verzekerd, maar de toekomst van de boerderijen is niet zo zeker. We zullen wel zien wat de toekomst brengt.”

Albertina Santicciolo: "Nu ben ik mijn eigen baas"

“Zwaarder dan een kantoorjob”

Naam : Giovanni Santicciolo
Aantal runderen : 14 koeien, 11 kalveren
Namen : Maria, Mara, Ida, en vele anderen…
Familiebedrijf : Giovanni kocht het bedrijf in 1957. Hij krijgt hulp van zijn vrouw en zoon.

“In de tijd van de mezzadria was ik een boer in dienst van een pachter. Nu ben ik mijn eigen baas. Het werk is niet meer zo hard als vroeger, maar het is wel harder als bijvoorbeeld een kantoorjob. De stallen zijn al die jaren hetzelfde gebleven maar de kwaliteit van het vlees en het ras is geëvolueerd. De dieren worden geselecteerd en ze krijgen een betere voeding. Ik hou ervan om met dieren te werken, ik beschouw ze een beetje als familie. Niemand weet wat de toekomst van de Chianina zal brengen. Vandaag is het oorlog, morgen is er weer vrede. Maar volgens mij ziet de toekomst van de boerderijen er beter uit.”

Massimo Donini: " Dit is echt onze passie"

“Onze dieren zijn te huur”

Naam: Pier Luigi Donini en zoon Massimo Donini
Aantal runderen: 6
Namen: Valentino, Pallino, Barrone, Capitano, Bellino, Valentino
Familiebedrijf: sinds 4 jaar

“Ons beroep is slager, maar dit is echt onze passie. Voor en na het werk springen we hier altijd binnen, en zo zijn we hier algauw twee uur per dag bezig. Onze dieren zijn te huur om tentoon te stellen, op volksfeesten bijvoorbeeld. Zo kunnen we de mensen laten zien hoe de Chianinadieren vroeger werden gebruikt. Op aanvraag tuigen we de dieren helemaal op. We kweken dus geen koeien voor het vlees. Maar als ze te oud zijn brengen we ze naar het slachthuis en eten we ze op. Het vlees is minder mals en heeft een pittig karakter omdat de dieren ouder zijn.”

sbe & ndo

back